Σάββατο, 30 Αυγούστου 2008

ROMANTISMOS STO EPAKRO

FOLLOW YOU FOLLOW ME




Το τελευταίο αντίο

(απαγγελία)


"Τρέμοντας μην ζήσει μόνος του ως τα 80, μελαγχολούσε στο παράθυρο
Σα να ‘χε μείνει πάνω σε ένα τρένο μία στάση πέρα από τον προορισμό του....


Η νύχτα είναι δικιά μου και δικιά σου, μακρινή αγάπη, ολέθρια,
που τώρα δεν ζω παρά για να σ’ αναστήσω.
Μα να που τα λόγια δεν φτάνουν πια
Τα λόγια είναι φενάκη κι η αλήθεια εσύ
Εσύ μένεις να με οδηγείς με την σκοτεινή φωτοβολίδα σου στο χάος αυτό,

το χάος μου, που φρόντισες να το γεμίσεις με την φωνή σου

Τι ήρθα; Που πάω; Τι ζητώ; Γιατί χωρίς εσένα λιγόστεψε το φως μου;
Μακρινή, μακρινή που μου φαίνεσαι αγάπη μου
Μακρινή, μακρινή που είσαι τώρα.

Μου άφησες τα σημάδια σου ανεξίτηλα

Τόσα ρούχα, τόσες γραφές στον αέρα, τόσα αποτυπώματα στην σκιά
Πως να πω ότι όλα αυτά ήταν ενέργεια κι εσύ ξαναγύρισες στην πηγή σου;


Θέλω να έρθω να σε βρω.
Είσαι γλυκιά και σ’ αγαπάω
Μονάχα όταν έρχεσαι να σε δω να φοράς τα ρούχα που μ’ αυτά σε γνώρισα,

έτσι σ’ αγάπησα, έτσι σε πίστεψα

Σε αισθάνθηκα λίγο μακρινή όταν γύρισες από την Αμερική
Μετά απόκτησες μία κρούστα ασάφειας
Απ’ το να τα πνίγεις όλα μέσα σου, κόντευες να πνιγείς η ίδια


Σ’ αυτό το πολύ βιαστικό πέρασμά μας από την γη,
καθένας μας αφήνει μιαν ανάσα, μια πνοή κι όλα μετά τα σβήνει

Μην ζητάς να μάθεις πιο βαθιά τα μυστικά, δεν υπάρχουν
Μα κι αν υπήρχαν, δεν τα ξέρουμε κι αυτά, δεν τα ξέρουμε....


Δεν έχω άλλα δάκρυα.
Μισώ το γράψιμο που με εκτόνωσε, που μου δίνει την αίσθηση ότι κάνω το χρέος μου απέναντί σου
Το μόνο χρέος μου, γλυκιά μου αγάπη, για πάντα χαμένη,

είναι να κλαίω για σένα, να κλαίω, να κλαίω.
Κι όταν δεν το μπορώ, αρρωσταίνω..."

Aφηγητής: Γιώργος Κιμούλης
Μουσική/Στίχοι: Διονύσης Τσακνής/Βασίλης Βασιλικός

4 σχόλια:

  1. Αφενός αναρωτιέμαι πώς σου ήρθε τώρα αυτό - ελπίζω ξεκάρφωτα.
    Αφετέρου, μου θύμισε μια συζήτηση που θέλω να ανοίξω με όλους για το κατά πόσο η ποιότητα του έργου αντανακλά την ποιότητα του καλλιτέχνη. Τον συγκεκριμένο δεν τον έχω και σε μεγάλη εκτίμηση ως φυσιογνωμία. Τμήματα, όμως, του έργου του με συγκινούν, αυτό, το Ζ...
    Anyway, που λέμε και στα χωριά μας, ωραία κυριακάτικη επιλογή!
    Φιλιά, γλυκό μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο που τα κατάφερες κοριτσάκι!
    (αναφορά στη προηγούμενη ανάρτηση).
    Να υποθέσω ότι οι στίχοι σε συγκίνησαν; Μπράβο και για την ευαισθησία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πουλάκι μου τι έπαθες; Ποιος πείραξε; Θα του χορηγήσω αμέσως lexotanil και μερικά σούπερ υπόθετα!
    Φιλάκια ρομαντική μου φοιτήτρια!
    Καλό μήνα να έχεις και καλό φθινόπωρο. Άντε και αρχίζει η φοιτητική ζώη βρεεεεεεεεεεεε

    ΑπάντησηΔιαγραφή